Geremasterde Beatles klinken als …. eh the Beatles, dat verkoopt tenminste

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club BandEr is veel aandacht in de media voor de heruitgave van het complete werk van the Beatles. Een stereoset en een monoset, samen 550 euro, sierden menige studiotafel. Veel geld voor veertig jaar oude muziek, toegegeven, ook onbetaalbare muziek. Zou de beste band ter wereld nog beter zijn geworden?

Als voorbeeld van de verbeterde weergave werd het onthullen van studiogeluiden en andere onvolmaaktheden zoals de krakende stoel van Ringo Star in het laatste nummer van de CD Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band uit 1967, genoemd.

Maanziek.nl zet de CD op uit 1987, zoekt nummer 13 A Day In The Life, spoelt naar het einde, draait de knop open en hoort op het rechterkanaal een krakende stoel bij 4:50.

Inderdaad met terugwerkende kracht zijn the Beatles beter geworden! “Geremasterde Beatles klinken als …. eh the Beatles, dat verkoopt tenminste” verder lezen

Wat is er toch mis met het bedrijfsleven: heeft de hoogmoed, hebzucht, en onmatigheid hen vleugels van was gegeven?

Hoogmoed komt voor de val Bankiers vullen hun zakken, bestuurders van beursfondsen leven als megalomane keizers en grootgrutters maken de consumenten wijs dat ze op de kleintjes letten, terwijl ze zelf alleen maar oog hebben voor het grote.

Biologen zeggen dat de mensen afstammen van de apen. Volgens Maanziek.nl stammen de mensen af van de schapen. Mensen zijn kuddedieren, als er één begint te blèren, volgt de rest, en ze zijn makkelijk om de tuin te leiden. In een vlaag van oprechtheid wordt in het Christelijk geloof dan ook over lammeren gesproken. En inderdaad godsdienst is een mooi voorbeeld van kuddegedrag.

Dat wij Nederlanders van klagen houden is duidelijk geworden sinds internet iedereen een stem in de publieke ruimte gegeven heeft. Neem een kijkje op een gemiddeld forum en de scheldkanonnades en verontwaardigde kippendrift spuit je om de oren. Een vriend die met een Russische vrouw getrouwd is, wees mij erop dat de Nederlandse inburgeringscursus een nieuwe Nederlander voornamelijk leert hoe die op correcte wijze z’n beklag moet doen.

Maar je kan je gal over de arrogantie en onredelijkheid van het bedrijfsleven ook spuwen op een creatieve en inspirerende manier.

Dave Carolls is zanger/gitarist van de band Sons of Maxwell. Op toernee vloog de band met United Airlines van Halifax naar Omaha met een tussenstop in Chicago. Terwijl ze daar zaten te wachten in het toestel riep een medepassagier plots ontzet uit: My god, they’re throwing guitars out there. “Wat is er toch mis met het bedrijfsleven: heeft de hoogmoed, hebzucht, en onmatigheid hen vleugels van was gegeven?” verder lezen

Lucky Fonz III presenteert Lucky Fonz III

Op een zonnige ZOOmeravond in Artis kondigt een vriendelijke jongen een aardige singer/songwriter aan.

Lucky Fonz III in Artis

Een intiem en gemoedelijk concert wordt het. Met een ontspannen artiest. Lucky Fonz heeft naar eigen zeggen nog nooit zo dichtbij huis opgetreden; je vraagt je gelijk af of deze ogenschijnlijk achteloos uitgesproken zin een verborgen lading heeft. Zijn nieuwste CD `A family like yours`, verschenen in 2009, krijgt opeens ook een toepasselijke naam, gezongen in het dierenrijk, in het Darwinjaar.

Want zijn liedjes en teksten maken geen onderscheid in wie je bent, of wat je voelt. Het gaat over het meisje dat hij was, de zwerver die hij is, de vader die hij zal zijn. Zo zingt hij een liedje over zijn dochter die hij nog niet heeft. Maar toch is het handig, want als je een dochter krijgt heb je vast een liedje voor haar.

De liedjes van Lucky Fonz hebben een vermogen om zich direct in je hoofd te nestelen. Vaak geïnspireerd op Bob Dylan, Neil Young, the Beatles en Leonard Cohen.

Toch verlangt een deel van het publiek naar wat meer tempo. Zijn intermezzo’s duren vaak te lang en zijn soms kinderachtig. Zeker niet gespeend van humor of zelfspot, maar een zanger moet af en toe een paar nummers lekker achter elkaar doorspelen. Luisterend publiek moet je warm maken voordat het gaat meezingen. Maar mooi worden de nummers wel uitgevoerd, zeker als een zangeres ondersteuning komt verlenen.

Gelukkig kan je thuis `A family like yours` nog een keer integraal draaien, en besef je weer hoe mooi de liedjes zijn.

Bedankt, alle mensen die zijn gekomen. En bedankt, alle dieren.

Pluk de sinaasappel…

De mooiste muziek wordt met het hart gezongen en de ziel beleefd. De stem is slechts een instrument dat vaak zacht en af en toe hard klinkt.

Eten en drinken in overvloed, maar op een gemiddeld Hollands feest is livemuziek een uitzondering; men verkiest de eenvoud van elektrische herrie. Waarom eigenlijk? Het antwoord op deze vraag ligt natuurlijk bij de optredende muzikanten. Het mag een feest zijn, voor hèn is er weinig te vieren. Een pratende muur van gasten die met hun rug naar het podium staan, dat is hun uitzicht. En dat kan je een gewaardeerde muzikant niet aan doen. Maar goed, voor vrienden doe je alles.

FlamencodanseresDeze bevriende dame zong de graspollen uit de aarde, begeleid door een virtuoos spelende gitarist. “Bij de zigeuners opgegroeid, dan leer je wel schreeuwen”: vatte de vader van het feestvarken het optreden samen en vervolgde: “Mijn zoon heeft bij haar dansles gehad. Daar kent hij haar van. Mooi hè”

“Pluk de sinaasappel en gooi hem in één vloeiende beweging weg.” Dat is de flamencodans samengevat in één zin, leerde ik van een andere kenner. Een mooie oneliner. In ieder geval beeldender dan flamenco voor dummies. “…en veeg je hand dan schoon aan je jurk”, zou ik nog willen toevoegen, want die wapperende jurk doet elke koele kikker kwaken.

Flamencodansles voor de man, dat zou iets moeten zijn voor bootwerkers of leerlooiers, want wat doet de man? Wel, die staat er bij, draait met zijn heupen en klapt zijn handen stuk. Hij stuwt – verrassend ondergeschikt – het ravissante vertoon van vrouwelijkheid tot een ongekend hoogtepunt. Eelt kan je dus wel gebruiken als levende ritmesectie. Flamenco stamt volgens bronnen af van het Arabische Fellahmengu, dat boer zonder land betekent.

Hadden de Hollandse boeren behalve land ook geen klompen gehad en waren de Marokkanen wat eerder naar ons land verhuisd, wie weet wat voor mooie muziekgeschiedenis we dan in dit land gekend hadden. De muziek ontroerde mij, tranen in mijn ogen als sinaasappelen zo groot.