De digitale kopie en de Koran

Schietgrage cowboys met pistolen, drones en overvolle pisbuizen of heethoofdige muzelmannen met lange baarden, schorre stemmen en met restjes dynamiet onder hun nagels, je vraagt je af wie tegenwoordig nog een moment bij zelfreflectie en respect wil stilstaan.

Daarom legt Maanziek.nl de wereld, althans voor zover we de mijne, de dijne en de zijne kennen, een klein gedachte-experiment voor.

Stel je woont op de Maan, en je hebt een computer met een digitale versie van de Koran.

Per ongeluk – een typefout maak je zo – maak je daar duizend kopieën van.

Wat moet je daar mee op de Maan? Dus selecteer je er weer 999 en die sleep je naar de prullenbak. Vervolgens doe je `leeg prullenbak`.

Dat commando echter heb je in tijdens de lange reis toen je naar de Maan vloog en je computer beter wilde leren kennen, vervangen door `verbrandt alles`.

Dus op de Maan leeg je de prullenbak van je computer als volgt: rechts-klikken met je muis en dan het commando `verbrandt alles` uitvoeren.

Omdat je op de Maan graag in de mode bent, en niet achter willen blijven bij André Kuipers, heb je vanaf de eerste stap op de maan, eh typefout alles op een screencast vastgelegde en het resultaat heb je voor al je aardse vrienden op de tamelijk onbekende site YouTube geplaatst in de kanalen `Het dagelijks leven op de maan` en `Oefenen met je eigen computer voor NOOBS`. Altijd op twee paarden wedden zolang het gratis is. Als titel koos je, u voelt het al: `Hoe verwijderen we overbodige documenten op de computer.`

Het filmpje raakt op Twitter echter bekend onder de titel: `Maanmannetjes verbranden 999 korans` en is een week lang trending topic onder de hashtags #Koran, #Maanmannetjes en #Boekverbranding. De Wereld Draait Door staat er bij stil en talrijke mensen raken hoorndol.

Maanziek.nl vraagt alle wijze moslimmannen met restjes dynamiet onder hun nagels, omdat ze eeuwenoude Boeddha-beelden hebben opgeblazen: Wanneer gaan er stenen door de ruimte naar de Maan?

Het antwoord staat geschreven en wordt later geopenbaard.

Evenveel

Gisteren in het donker met de tuktuk naar het “huis” van mijn gids. Een stapel bakstenen, vier trappen hoog, maar zo steil dat ik bijna niet boven kom. Ik blijf hijgen, maar dan van verwondering en verbazing. Armoe, dat is het, maar van een onvoorstelbare soort. Een zitbed en verder vier matrasjes met lappen op de grond en een soort aanrechtje, alles kleiner nog dan een inloopkast. “Evenveel” verder lezen

zeg maar orpheus met een mond vol grind

Hoe vaak sta je niet met een open mond naar iets te kijken. Van bewondering of van ontzag, vergeten waar je bent en hoe je staat, opgenomen in de observatie, weerloos en krachteloos door de uitstralende pracht. Het basiliscusoog staart, de schoonheid fascineert, de indruk verwart de simpele geest met de slechte bedoeling, en kletterend storten de bloedige “zeg maar orpheus met een mond vol grind” verder lezen