Het is tijd voor taart!

Wat een fantastisch leuke muziek maakt Peter van Rooijen en zijn band. Om te luisteren, maar zeker ook om te zien.

The Best of Peter van Rooijen & Band is zonder meer de moeite waard. De achtergrond van de Peter van Rooijen als toneel- en theaterman – Peter behoort tot de artistieke kern van Circus Treurdier – maakt dat dit concert ook een gelaagde en geslaagde (theater)voorstelling wordt door simpele maar erg doeltreffende middelen als een gepast dansje, een doorschijnend gordijn, en goed getimed op- en aftreden van de bandleden.

De klasse en het plezier straalt er vanaf.

Wie na afloop van het concert een CD aanschaft, neemt een heerlijk muzikaal gebakje mee naar huis.

En je kan kiezen uit de prachttitels: Liefde, dood & taart (CD), Liefde, dood & Bob Ross (LP), Liefde, dood & zwaartekracht (CD), Er is iemand thuis (CD).

Zeg nu zelf: wanneer is het geen tijd voor taart?

Wie de CD thuis vervolgens een paar keer laat smaken, hoort invloeden doorklinken van Doe Maar, Spinvis tot Jacques Brel en Loudon Wainwright de Derde, zoon van Loudon Wainwright Jr, en niet te verwarren met  Lucky Fonz de Derde, al zouden de achternamen dat wellicht doen vermoeden.

Hoe groot die invloed  werkelijk is, blijft een beetje vaag. Eerst denk je, hé dit is Doe Maar of het lijkt wel een cover van Spinvis, maar wat later krijgen de nummers allemaal een sterk eigen karakter.

Wie op zoekt gaat naar de schrijver of componist in het CD-boekje, komt steeds weer uit bij Peter van Rooijen zelf.

Beter goed gejat dan slecht verzonnen, merken we dan clichématig op, maar Peter van Rooijen is natuurlijke een aalgladde muzikale kameleon, en met aalglad delen we hier een compliment uit!

Peter is ongrijpbaar, valt in geen hokje te duwen, mixt en mengt piepjonge en bejaarde muziekstijlen als een onsterfelijke muzikaal vruchtbare godenzoon die recalcitrant alchemist wil zijn in weerwil van de vaderlijke wensen, en aldus een extravagante nurkse muziek-orgie bereidt.

Een cabaretier, die theaterman is, maar ook liedjes schrijft. Niet om te pesten, maar om plezier te hebben! De soms wat plagerige teksten gaan goed samen met de vakkundig geschreven en uitgevoerde muziek.

Corpulentie lonkt enigszins: jong vaderschap, een overmaat aan loftuitingen, teveel kaas en stroopwafels. Laten we de goden verzoeken dat het bij het lichamelijke blijft, en niet de komende jaren tot geestelijke en artistieke verzadiging leidt.

Wie woke waardeert, Freud aanhangt, en alles in de maatschappij, zelfs de muziek, dusdanig dogmatisch dwangmatig categoriseert, zou moeten zeggen, Peter van Rooijen is non-LHBTQ+ waarbij plus voor alle andere letters en noten in het grote muziekschrift staat, en non voor alles wat niet in de geborneerde geesten van hokjesdenkers valt te vatten.

Een non-binair creatief oversekste passievrucht die duidelijk overrijp is, maar het hoogtepunt nog niet bereikt heeft.

Al claimen de bandleden zelf (en wat een bandleden!) met nadruk ook delen van de nummers geschreven te hebben, het bijgeleverde CD-boekje maakt daar helemaal geen gewag van.

Zo’n lul is Peter van Rooijen blijkbaar weer wel.

Komt en gaat dat zien!
https://www.petervanrooijen.nl/speellijst/