Gerard Cox en de poepchinees

Jan Pierre Geelen haalt in zijn column een oude plaat van Gerard Cox en Frans Halsema uit de platenkast.  Jeugdsentiment, die plaat draaiden we thuis ook vaak.

Op een bandje, als ik me goed herinner. Maanziek denkt dat Vader Maan dat bandje toen van de Pirate Bay heeft gehaald in de avonduren.

Enfin we lachten ons een deuk om Opa Bakema, met zijn bommelding en geldgebrek, en een kwartje in de voering. Ook een spelletje Raden maar stond erop.

Nu is een slechte grap óók leuk als deze door een goede artiest wordt verteld. Om Toon Hermans moet je lachen als hij drie minuten niks doet. Timing, stembeheersing, mimiek.

Ook in het spelletje `Raden maar` gaat het om de timing en de reactie op de reactie op de reactie. Als kind vond ik het slot van `Raden maar` nooit leuk. ‘Is het een neger uit Mozambique?’ – ‘Uitstekend geraden!’ Vond ik altijd een rare dooddoener.

“Gerard Cox en de poepchinees” verder lezen

Noodzaak of leuk, neuken of vechten.

Doe het niet omdat het leuk is. Dan zou ik lekker thuis netflixen.

Hoe diep is de wereld gezakt.

Op de een of andere manier geloof je die jongen van de actiegroep Extinction Rebellion niet. Hij vindt de aandacht heus veel leuker, op de sociale media en nu op de buis, dan thuis anoniem netflixen (contradictio in terminis). Zie hem glunderen.

Het grote probleem met de sociale media, het gaat meer om de boodschapper dan de boodschap.

IJdelheid über alles, en ijdelheid is een van de zeven hoofdzondes.

Als de wereld ten onder gaat, dan gaat de mens ten onder. Als de mens ten onder gaat, gaat niet noodzakelijkerwijs de wereld ten onder.

Minder uitstoot van baby’s is misschien wel het meest duurzaam. Hoezo heeft de overheid het gedaan?

Stop met neuken. De jeugd heeft het in eigen hand.

Voorkomen van oorlog lijkt makkelijker dan het redden van de planeet: wie wil er nu oorlog? Met een zwaard iemands kop eraf hakken of geen scheten meer laten. Waarom lukt dat eerste dan al niet?

Hoe durf je…

How dare you, de woorden van de Zweedes klimaatacitviste en schoolspijbelaar Greta Thunberg maken veel los. Wie de woorden leest, krijgt een compleet andere beeld van de inhoud dan wie de woorden gelezen ziet worden.

Dat is de macht van sociale media, en Greta is niet zomaar iemand, zij is een boegbeeld van sociale media- lobbyisten, reclamemakers die met een hip sausje influencers worden genoemd.

Een soort kinderarbeid, wie nu van wie gebruik maakt is moeilijk te zeggen, en hoe sociale media aandacht op de langere termijn uitpakt is de vraag, maar voor kinderen valt op dit moment uit bekendheid  wel munt te slaan. Naam en faam op het schoolplein en ver daarbuiten.

Sociale media is natuurlijk dubieuze handel – het exploiteren van iemands doen en laten inclusief de vriendenkring – ,  en ophef de emotionele brandstof ervan – ook dat zeggen we hier al jaren – en influencers zijn sluwe reclamemakers die langs de mazen van de wet hun geld verdienen. Want reclame maken gericht op kinderen is geboden aan vele regels, Kinder- en Jeugdreclamecode (KJC),   maar de hele blog/vlog/instagram/facebook van influencers is een verkapte advertentie, niet alleen de banners die er naast staan.

If you promote my product or store through Facebook or Youtube, I give you a discount or a free sample to use.

“Hoe durf je…” verder lezen

Gratis TV kijken via de KPN en de NPO en een Raspberry Pi

Wie de publieke omroep zegt, zegt Nederland 1,2 en 3, en denkt zomaar aan Mies Bouwman, het 8 uur Journaal, Mart Smeets,  het bord op schoot, voetbal, het songfestival, de Tour de France, Theo Rijtsma en Rensenbrink en de bal op de paal. En wie dat niet denkt, is jong en denkt aan wat anders.

Nederlandse TV, en Nederlandse geschiedenis, overal en nergens heeft dat plaatsgevonden, maar iedereen heeft dat beleefd vanachter zijn eigen vertrouwde beeldbuis in zijn eigen huiskamer op zijn eigen knusse bank.

Met een antenne op je dak, een TV in je kamer, of eentje in de keuken met twee sprieten, en een extra in de slaapkamer met een videorecorder.

Maar de vooruitgang kwam, en ging niet weg, maar kwam juist steeds harder, en de commerciële televisie kwam, en de satellieten kwamen en vlogen, en betaalzenders en porno kwam, en de kijker kwam, en de videorecorders , de opneembare DVD en de videorecorders met harddisk, en de kijker kwam nog harder en internet zette alles op zijn kop.

“Gratis TV kijken via de KPN en de NPO en een Raspberry Pi” verder lezen

Bekvechten AKA wie zingt het hoogste lied

Vis noch vlees is niet de maaltijd van een progressieve en klimaatbewuste medeburger, maar een wat ouderwetse manier om te zeggen dat het nergens over gaat.

Dat het nergens over gaat, vinden we tegenwoordig helemaal niet erg, als het maar op een leuke manier nergens over gaat. Emotie über alles. De verpakking is belangrijker dan ooit, ophef is handel, en nieuws zonder beeldmateriaal is geen nieuws, en filmpjes en selfies zijn hip want instagram.

Dus geen doorwrochte analyse van de wereldproblematiek, maar liever een leuke selfie van een beroemdheid, of een grappig filmpje in de kleedkamer van een hossende vrouwelijke sportploeg. Kijk die emotie! Prachtig! Aldus het journaal.

Dissen is toch een inkorting van discussiëren?

En dus verkoopt de Volkskrant een gesprek tussen Sunny Bergman en Theo Maassen onder de kop bekvechten.

“Bekvechten AKA wie zingt het hoogste lied” verder lezen

Voetnoot bij of boven het theewater

Op je water kon je aanvoelen dat de consternatie over het halve uur van je leven dat elk glas wijn je zou kosten, much ado about nothing zou blijken te zijn.

Daarvoor hoefde je maar een korte blik te werpen op rood aangelopen koppen, Marcel Lieshout is een halve dag leven kwijt geraakt in een woedende reactie, dat hij zelf wel uitmaakt wat gezond en ongezond is, rustig maar Marcel je bent er ingetuind.

En inderdaad de berichtgeving daarover dienen we uiteindelijk met een korreltje zout, een schijfje citroen en een shot tequila te nemen.

Het internet is een echoput, en wat is er mooier dan een paar steken in de onderbuik, en lekker geld verdienen aan al die rond-schallende scheten.

Het waren weer eens de koppensnellers die de onsterfelijken voor het lapje hielden.

Koppensnellers zijn overgewaardeerde modieuze lieden, eerder sociale media experts dan serieuze journalisten, die Jip en Janneke taal mengen met Linkbait-achtige constructies.

Die laat maar zeggen van iets ontoegankelijk zinnigs iets  verleidelijk toegankelijk onzinnigs maken op het leugenachtige af. Laten we om dat te illustreren maar eens Adolf Hitler citeren.

Wat we niet doen.

Betreurenswaardig de kant die kranten menen te moeten opgaan in hun strijd om de aandacht van de lezer: verkoop ook maar modieuze onzin.

Het is een opgerekte 1 april grap aan het worden dat internet. “Voetnoot bij of boven het theewater” verder lezen

Zomertijd, wintertijd, de biologische klok en de menselijke geest.

Willen we zomertijd, willen we wintertijd of willen we beide. Die vraag is van alle tijden, en in wezen net zo onoplosbaar als de vraag of rood mooier is dan groen.

De winter/zomertijd problematiek is door de Europese Unie doorgeschoven naar de lidstaten. Interessante manier om populistische antipathie tegen de Brusselse oekazes te ondermijnen, want voor drie mensen in één kamer is dit al een onoplosbaar probleem. Laat staan 19 lidstaten. Ieder mens zijn eigen systeem is natuurlijk onwerkbaar.

Maanziek is wel tevreden met hoe het is: al die duisternis bij het opstaan die wil je toch niemand aandoen? Zomertijd in de winter is een garantie voor een ochtendhumeur en een nachtmerrie voor werkgevers; werknemers die te laat of onuitgeslapen op het werk verschijnen.

Wintertijd in de zomer gebiedt je dan weer veel te laat op te staan. Dan is het mooiste van de dag al voorbij. Waarom is het niet natuurlijk om met de zon mee op te staan? De zon staat centraal in ons leven in meerdere opzichten, dat erkennen we bij Maanziek ruimhartig, de maan speelt een bijrol. En dieren beginnen ook als de zon begint. Zijn wij mensen geen dieren? “Zomertijd, wintertijd, de biologische klok en de menselijke geest.” verder lezen

Winners take all

De klacht van de schrijver Anand Giridharadas in zijn boek Winners take all komt op het volgende neer: De superrijken geven wel veel geld aan goede doelen, en dat verhoogt hun maatschappelijke status, maar laat de schade die ze berokkenen onderbelicht.

En dat is een slechte zaak, vindt hij, en dat vindt Maanziek.nl al tijden.

Dit schreven we in 2009 over misbruik van monopolie door Microsoft.

Bill Gates mag een weldoener zijn. Zijn bedrijf is dat zeker niet, wat zijn er een verborgen welvaartskosten mee gemoeid. Het is toch gek dat de kranten pas over dingen gaan schrijven als het te laat is.

In die tijd maakte Microsoft het ontwikkelen van websites zo’n 40% duurder dan noodzakelijk, omdat het weigerde zijn eigen producten aan te passen aan open standaarden en vast hield aan het ondersteunen van eigen proprietary technieken.

Maanziek.nl schreef in 2014 over de verborgen kosten van het gebruik van Windows, en het verplicht verkopen van Windows aan mensen die het niet willen

Wat een geld-verspilling is dat geweest, en ja al die miljoenen die Bill Gates schenkt, uit wiens zakken komen die eigenlijk?

De schade die Microsoft de wereld berokkend heeft, bedraagt miljarden. Lees het nog eens na.

Scheidt software en hardware, het zijn verschillende producten, en juridisch en economisch gezien ook verschillende transacties. Het verplicht bundelen van die twee transacties leidt tot misbruik. Dat snapt toch iedereen. Denk aan verticale prijsbinding, en misbruik van marktmacht, denk aan gemeentes die nog steeds gebonden zijn aan Microsoft XP.

De boete van 4 miljard die aan Google is opgelegd, komt uit het zelfde probleem voort.

Als het kalf verdronken is, dempt men de put. Maar wanneer doe onze overheid wat? We houden zo geen grote grazer meer over in ons landje.

Wetgever doe wat!

Overweeg  de bundeling van hardware en software te verbieden.

Overweeg open source software, verplicht apparatuur te leveren met software die transparant, vrij en toegankelijk is.

Zodat jij en ik, wij als community, dus ook de bedrijven en de overheid, onze apparaten duurzaam kunnen gebruiken en updaten.

Zodat onze privacy niet in het geding is.

Zodat we onze apparaten kunnen gebruiken zolang de hardware werkt, en niet omdat de fabrikant besluit dat twee jaar wel voldoende is.

Zodat de veiligheid middels updates kan worden gewaarborgd, ook als de producent dat niet doet, omdat de producent liever een nieuw product verkoopt.

Zodat bedrijven geen misbruik kunnen maken van hun marktmacht.

Geef de burger vrije keus.

ING vergroot marktmacht Google

  • ING schaft de TAN code af
  • Bevestigen gaat nu via de mobiel
  • “Mooi, ik heb een smartphone, maar mijn moeder niet”
  • Voor mensen zonder mobiel of smartphone blijft de TAN code nog bestaan.
  • Prima kom maar op met die app voor mij.
  • Je kunt de app downloaden op Google Play
  • Google Play, dat heb ik niet, ik gebruik wel Android maar niet met een Google Account, vanwege mijn privacy!
  • Want Google maakt misbruik van hun marktmacht en van mijn privacy.
  • Dat vindt de Europese Unie ook.
  • Die legt Google een boete op van 4.4 miljard!
  • Iedereen kan overstappen naar betalen met de app.
  • Laat ik de bank eens bellen dat ik wel een mobiel heb, maar dat ik verder niet bij Google shop.
  • U heeft een smartphone, dan kunt u de app downloaden.
  • Maar ik heb geen Google Play.
  • Dus u kunt geen apps downloaden
  • Jawel, ik gebruik open source apps van F-Droid.
  • Als u apps kunt downloaden kunt u ook onze app downloaden.
  • Prima, maar waar dan?
  • U vindt de link op onze site.
  • Dat is de link naar Google Play, en in die winkel kom ik niet.
  • Dus u kun geen apps installeren.
  • Jawel, maar niet van Google Play.
  • Als u de app niet wilt gebruiken, kunt u altijd de TAN codes blijven gebruiken totdat we met een alternatief komen.
  • Ik wil de app best gebruiken, maar ik wil Google niet gebruiken!
  • Waarom dwingt de ING Google op, dat bedrijf exploiteert zijn monopolie en betaalt nauwelijks belasting
  • Dan kan ik u niet verder helpen.
  • Goedemiddag.
  • Zo worden de rijken rijker en de armen armer.

Rutte’s slotdividend

Al maakt Rutte in de Algemene Beschouwingen allerminst een uitgebluste indruk, en blijft het bewonderenswaardig hoe soepel de minister president in de kamer opereert in wat toch de zwaarste dagen voor een kabinet zouden moeten zijn, deze kabinetsperiode zal de laatste zijn voor de Minister President.

Hij glijdt uit over de gretig uitgereikte banaan aan de behaarde apen van het grote bedrijfsleven.

Het is en blijft een hele vreemde zaak, die afschaffing van de dividendbelasting, die door geen enkele politieke partij ooit eerder geagendeerd is, en die op zoveel weerstand en onbegrip in de maatschappij stuit. Het kost twee en een half miljard en wat krijg je er voor terug? Niemand die het weet, en zelfs bij de eigen VVD kiezers is er veel twijfel.

Er is geen econoom te vinden die het nut ervan inziet, het levert nauwelijks iets op volgens de wetenschappers. Er zijn zelf economen die zeggen dat het meer kost dan alleen gederfde belastinginkomsten. Ook de onderhandelingspositie van Nederland wordt er door verzwakt; nu sluit Nederland belastingverdragen, waarin die dividendbelasting een belangrijke troefkaart is. Zelfs adviesorganen en de ambtenaren van het ministerie van financiën zien er heen heil in. Waarom dan toch, en waarom scharen de coalitiepartners zich er achter.

Goed, Segers vergelijkt het met een doorslikken van een meloen. Jaja! Wanneer je oma je grootmoeder is dan zal ze zeggen: “Een meloen doorslikken, gekkie, dat moet je niet doen, dat overleef je niet.”

Minister President Rutte ziet de onvrede, kan de voorgenomen beslissing niet uitleggen, noch onderbouwen, komt met een vaag verhaal over het vestigingsklimaat, en treft opeens niet alleen rechts maar ook links een kamer vol klimaatsceptici.

Zouden Unilever en Shell Nederland dit kikkerland verlaten omdat dividendbelasting nu flink daalt en niet omdat zeespiegel straks flink stijgt.

Hier komt Rutte politiek niet overheen. Het is over en uit voor de premier, het slotdividend is uitgekeerd,