De oplettende lezertjes van de NRC tegenover de slapende redacteuren

Met flinke bombarie en gepaste ophef op de sociale media – waar is Oek de Jong? – is door NRC de ranglijst van De 50 beste Nederlandstalige boeken van de 21ste eeuw gepubliceerd.

Dat de eeuw net begonnen is, nu ja voor een kwart, lijkt de koppensneller van de krant weinig uit te maken, De 50 beste Nederlandstalige boeken sinds 2000  was natuurlijk een veel betere titel geweest.

Maar goed sinds Trump en Poetin de militaire spierballen laten rollen, en een wijkend moreel besef over eigen doen en laten, mensenrechten, soevereiniteit en universele solidariteit zich wereldwijd aandient (Make Myself Great Again), kan het natuurlijk zomaar einde oefening zijn binnen een paar jaar. Totdat de bom valt…

Wat verder opvalt, is eigenlijk wat we al weten sinds Twitter Twitter nog was – Deze zin mag in het Koninginnelied van overmorgen – :

De gewone burger Nederlander is de professionele Nederlander (journalist) te snel af.

Luister (2024) van Sacha Bronwasser is volgens het NRC een jaar later verschenen bij de professionals dan bij de lezertjes: Luister (2023) van Sacha Bronwasser.

Daarmee is de hogere waardering van de lezers van dit boek deels verklaard (nr 6 om nr 30). Bij degelijke verkiezingen van de eeuw is er altijd een bias naar recenter werk, en die professionele journalisten hebben hun werk zoals gewoonlijk niet goed gedaan.

Luister (2023)

Sacha Bronwasser

▲ nr. 30 op lijst deskundigen

Benieuwd wanneer de NRC wakker wordt en de typ-, of  redactionele cultuurmarxistische denk-fout hersteld.

AI zou deze fout nu weer net niet gemaakt hebben, maar AI zou natuurlijk hele boek realtime herschrijven, dus betrouwbaarder wordt het leven niet in de toekomst.

China, Poetin, Trump en de AI.

We hebben geen bom meer nodig.