Hoe durf je…

How dare you, de woorden van de Zweedes klimaatacitviste en schoolspijbelaar Greta Thunberg maken veel los. Wie de woorden leest, krijgt een compleet andere beeld van de inhoud dan wie de woorden gelezen ziet worden.

Dat is de macht van sociale media, en Greta is niet zomaar iemand, zij is een boegbeeld van sociale media- lobbyisten, reclamemakers die met een hip sausje influencers worden genoemd.

Een soort kinderarbeid.

Wie nu van wie gebruik maakt is moeilijk te zeggen, en hoe sociale media aandacht op de langere termijn uitpakt is de vraag. Voor kinderen valt op dit moment uit bekendheid wel munt te slaan. Naam en faam op het schoolplein en ver daarbuiten.

Sociale media is natuurlijk dubieuze handel – het exploiteren van iemands doen en laten inclusief de vriendenkring – ,  en ophef de emotionele brandstof ervan.  Dat zeggen we hier al jaren.

Influencers zijn sluwe reclamemakers die langs de mazen van de wet hun geld verdienen. Reclame maken gericht op kinderen is geboden aan vele regels, Kinder- en Jeugdreclamecode (KJC), en die regels worden hier ontweken, want de hele blog/vlog/instagram/facebook van influencers is een verkapte advertentie, niet alleen de banners die er naast staan.

If you promote my product or store through Facebook or Youtube, I give you a discount or a free sample to use.

Gaat heen en vermenigvuldigt u, de bijbelse aansporing uit Genesis – nooit mooier en pregnanter verwoordt dan in het Engels Fuck Off –  is een meme avant la lettre.

Een gevleugelde Bijbelse frase en één van de meest gebruikte verwensingen, hoe beroemd zou de bedenker / of de vertaler wel niet moeten zijn.

God, de zoon en de heilige geest. De cloud, de sociale-mediagebruiker en de verwensing. Een hedendaagse heilige drie-eenheid. De Twitter triniteit van deze tijd. Fuck-off met je kk-harsens.

Hoeveel `likes` verdient de mens die in `sound bites` praat? Meer dan de mens die in volzinnen praat.

Is dat de toekomst? Wie naar sport kijkt op de publieke zender ziet voor de helft persconferenties of sporters met een microfoon onder hun snufferd geduwd.

De teksten zijn vaak saai en voorspelbaar. Een plaat die afgedraaid wordt. Persconferenties zijn rechtenvrij, en de sport moet duur verkocht.

Persconferenties zijn ook verkapte reclame-uitingen. Soms is er humor om te lachen. Entertainment verkoopt beter dan nieuws. Vorm gaat voor de inhoud. De leugen boven de waarheid. Emotie über alles.

Even lachen met  de logo’s van de sponsor op de achtergrond. Die merken moeten verkocht, de sporter is de kapstok.

Het leuke aan de mens is de fantasie, en de verbeeldingskracht. De projectie van de hersenen achter de ogen. De creatie van God. God is een kunstwerk dat het spanningsveld tussen arrogantie en verlangen verbeeldt. Tussen angst en geborgenheid.

Maar God is meer.

De mens bedenkt een god, plaatst die god buiten zichzelf en daarmee boven alles en iedereen, verklaart zichzelf een evenbeeld, en roept zichzelf dus in wezen aan als hoeder van de beestenboel en rentmeester van de uitgestrekte velden. Maar pleit zich tegelijkertijd ook vrij. Kan hij als deemoedig mens er wat aan doen… Hij gehoorzaamt gedwee. Een gelovige spreekt kwaad van anderen, noemt ze ongelovigen, heidenen, barbaren.

De mens claimt een absoluut recht uit monde van die zelfbedachte, geëxternaliseerde god om te doen wat god (in wezen hijzelf) beveelt,  en vraagt zo universeel ontzag voor zijn eigen mentale oprispingen. Klinkt arrogant? Is arrogant!

Wie even nadenkt begrijpt hoe aanmatigend die hele godsconstructie is. Je creëert je eigen wetten, plaats die wetten in een godheid, die buiten en boven jou en de ander staat, en je beweert met drogen ogen (en met veel gezang, gestamel en andere rituelen), dat je geroepen bent daaraan te voldoen, en dat de ander een slecht mens bent als die een andere weg bewandelt. Je verklaart dat ongelovigen moeten branden (letterlijk of figuurlijk).

En oh, natuurlijk God is een synoniem voor liefde, maar wel een overbodige, en maar als je kind liefde en tederheid toont voor iemand van hetzelfde geslacht, is het huis op eens te klein, en is de liefde van je kind een zonde, en je oogappel een schande voor de familie.

Kritiek is godslastering en discussie daarmee eigenlijk onmogelijk.

Kan Fuck-off een meme avant la lettre worden genoemd, God is een cloud avant la lettre. Religie is een eeuwenoude surveillance techniek, waarbij mensen die niet willen knielen, bidden, buigen of betalen, worden buitengesloten, gedood en verbannen naar de hel. Gecontroleerd door de religieuze machthebbers.

Hoe duurzaam is Gods creatie eigenlijk? Is de mens inmiddels zelf niet een plaagdier geworden?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.