Op papier is de Lidl duurzaam, maar in de praktijk?

De kleine ergernissen doen de kleine man altijd veel verdriet. Een flessenautomaat die verstopt zit en de medewerker die zegt: “vandaag niet, de monteur moet komen om hem aan de praat te krijgen”

De suggestie om met de hand de flessen dan maar in te nemen – zo ging het vroeger ook – om aan de wettelijke plicht te voldoen., wordt verre geworpen. Geen haar op het hoofd van de winkelmedewerkers die eraan denkt.

Een grotere ergernis: de flessenautomaat werkt wel, maar spuugt de flessen die de supermarkt vorige week nog verkocht, brutaal weer uit.

Een klacht daarover wordt heel snel weggewuifd. De techniek heeft altijd gelijk, kunnen we niks aandoen.

Een goedkope manier voor een supermarkt om de logistieke lasten van die statiegeldtoestand te beperken, en zo maak je wat meer winst en kun je wat meer uitgeven aan reclame dat je de duurzaamste supermarkt van Nederland bent. De concurrent (Albert Heijn) betaalt zo voor de lamlendigheid en onwil van de Lidl.

Want de Lidl spant de kroon, ze nemen ook geen gebruikte batterijen in: “Sorry, de batterijeninzamelbox, die hebben we even niet.”

Het woordje even wordt hier creatief gebruikt voor een periode van maanden, wie weet jaren. In de eeuwigheid is een mensenleven natuurlijk ook niet meer dan een zandkorrel in de woestijn.

https://www.milieucentraal.nl/minder-afval/afval-scheiden/lege-batterijen-en-accu-s-inleveren/

Nu is het de vraag of, als de Lidl slechts af en toe batterijen verkoopt, ze dan wel altijd batterijen moeten innemen, zal de advocaat van de duivel klimaat-ontkenner zeggen.  Je weet nooit wat voor geitenpaadjes supermarktmanagers wensen te bewandelen.

Ach wat, ze maken zich er te gemakkelijk af. Het Lidl filiaal staat hier gewoon vermeld: https://www.legebatterijen.nl/inleveren/waar-inleveren/

Lidl, duurzaam op papier, in praktijk valt het vies tegen.

Ook maanden later is er geen batterijbox te herkennen. De aangesproken medewerker lacht wat schaapachtig, alsof hij het in Keulen hoort donderen. Maar het is niet de medewerker, maar het management dat tekort schiet.